إنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینهُمْ وَ کانُوا شِیعاً لَّست مِنهُمْ فی شی ءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلی اللَّهِ ثُمَّ ینَبِّئُهُم بمَا کانُوا یفْعَلُونَ

در حقیقت کسانی که دینشان را پراکنده ساختند، و گروه گروه گردیدند، تو هیچ چیزی (از رابطه) با آنان نداری؛ کارشان تنها با خداست؛ سپس [خدا] از آنچه همواره انجام می دادند، با خبرشان می سازد.

 

💠 نکته ها و اشاره ها 💠

1⃣در آیات قبل سخن از راه مستقیم الهی بود و این که راه پیامبر صلی الله علیه و آله راه مستقیم توحید است که همیشه یگانه است در این آیه برای تأکید بر همان مطلب، اشاره کرده که تو با تفرقه افکنان و کسانی که از راه های مختلف در دین بدعت می گذارند، ارتباطی نداری؛ چون آنان با مکتب و راه یگانه ی تو ارتباطی ندارند. راه آنان، راه تفرقه است و راه تو راه توحید و یگانگی.

2⃣ آیه ی فوق ممکن است اشاره به مشرکان باشد که دچار اختلاف و تفرقه در آیین خود شده بودند، و یا اشاره به گروه های تفرقه افکن امت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله که بر اثر تعصبات و ریاست طلبی ها، به تفرقه روی آوردند.
آیه ی فوق با احتمال اول سازگارتر است، اما محتوای آن یک مطلب عام است که شامل همه ی تفرقه اندازان می شود.

 

💠 آموزه ها و پیام ها 💠

1⃣اسلام آیین وحدت و یگانگی است و از هرگونه تفرقه افکنی بیزار است.

2⃣انشعاب های مذهبی و دسته بندی های اجتماعی، ریشه در انحرافات و بدعت هایی دارد که ربطی به بنیان گذار دین ندارد.

3⃣رهبران الهی از تفرقه افکنان دوری گزینند.


4⃣ تفرقه افکنی نکنید که سروکارتان با خداست.

📚 تفسیر قرآن مهر جلد ششم، صفحه ۲۷۲
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ