آل یاسین

کتمان حق حرام است ولی گفتن حق نیز باید در صورت لزوم باشد.
بسیاری از سخنان حق اگر بدون زمینه سازی قبلی گفته می‏شود، مفاسدی را به بار می‏آورد.

شکر، شیرین است ولی اگر این شکر را به همین صورت در دهان کودکی بریزیم خفه می‏شود.
نباید بگوییم این شکر است و شیرین و بدن هم به مواد قندی نیاز دارد، بلکه باید ابتدا این شکر در آب حل کنیم و به تدریج به کودک بدهیم.

بسیاری از حقایق را باید با مقدمه مطرح کرد، زیرا همه مردم آمادگی پذیرش یک باره سخن حق را ندارند.

مردم به حمام می‏روند و دوش آب را روی سر خود باز می‏کنند ولی اگر آماده نباشند و شما بخواهید یک لیوان آب سر آنها بریزید، با عکس‏ العمل سختی مواجه می‏شوید.

دلیل آنکه مردم دست مراجع را می‏بوسند و خمس و سهم امام را به آنان می‏پردازند، ولی در پرداخت مالیات نشاط ندارند،همین است که مردم درباره خمس و زکات، آیات و روایاتی از افراد مورد وثوق خود شنیده ‏اند و از نظر اعتقادی و فرهنگی آمادگی پرداخت را پیدا کرده ‏اند.

 و همچنین به زیارت امام و امام زاده ‏ای که درباره او شناخت پیدا کرده‏ اند و هزینه آن را به راحتی می‏پردازند و به زیارتشان افتخار می‏ کنند، اما اگر کسی را نشناسند در سلام کردن به او انگیزه لازم را ندارند.

 پس آمادگی اعتقادی و فکری شرط لازم است .