در این ایه به سه مورد از خرافات اشاره می کند :خداوند براي هيچ کس دو دل در درونش نيافريده؛ یعنی انسان نمی تواند به دو چیز عقید ه داشته باشد در حالی که ان دو چیز متضاد هم باشد .

 

امام علی علیه السلام در تفسیر این ایه می فرمایند : محبت ما و محبت دشمنان ما در دل یک انسان جمع نمی شود ، چون خداوند برای انسان دو قلب قرار نداده که با یکی این را دوست بدارد بایکی آن را دشمن بدارد . دوستدار ما باید محبت خود را برای ما خالص سازد ، همچنان که طلا دردل آتش خالص وبی آلایش می شود . پس هرکه می خواهد محبت ما را بشناسد دل خود را امتحان کند ، اگر در دل او درکنار محبت ما محبت دشمن ما هم باشد ، از ما نیست ، ما هم از او نیستیم .

 

خرافه دیگر که این ایه مطرح می کند و در عصر جاهلیت خیلی رایج بوده است  بحث "ظهار " بوده است  .وقتی بین زن و شهر اختلاف می شد مرد به زنش می گفت " تو مانند مادر من هستی " و با این بیان اگر مرد به قصد ظهار این عبارت را بکار ببرد زن بر مرد حرام می شود و باید کفاره هم بدهد ویا باید طلاقش بدهد.

 

خرافه سوم : فرزند خوانده را مانند فرزند واقعی می دانستند واحکام فرزند را بر وی بار کرده و ارث بر می دانستند در حالی که در اسلام فرزند خوانده هیچگاه مانند فرزند واقعی نبوده و ارث هم نمی برد .


 

نوشته شده توسط آل یاسین در چهارشنبه هفتم تیر 1391 ساعت 23:10 موضوع تفسیر قرآن | لینک ثابت